പാലസ്തീൻ
എരിയുന്നൊരാഗ്നിയിൻ
പിടയുന്ന കരങ്ങളെ കണ്ട്
പിന്തിരിഞ്ഞകലുന്ന
നികൃഷ്ട സമൂഹമേ,..
ഇനിയെന്ന് നിങ്ങൾ
താൻ മുഷ്ടികൾ ഉയരും..?
ഇനിയെന്ന് നിങ്ങൾ താൻ
അധരങ്ങൾ ചലിക്കും..?
മൂടിക്കെട്ടിയ നയനങ്ങളാൽ
ഒന്നും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന
നീതിദേവതയെ പോലെ
ഇനിയും എത്ര നാൾ നിങ്ങൾ
മൗനമായി തുടരും..?
എവിടെ നിങ്ങൾ പുലമ്പുന്ന
വിപ്ലവഗാനങ്ങൾ..?
ഇന്നെവിടെ പ്രതിഷേധമായി നിങ്ങൾ തെളിക്കുന്ന മെഴുകുതിരി നാളങ്ങൾ...?
എവിടെ നിങ്ങൾക്കായി
കാഹളമുയർത്തുന്ന
മനുഷ്യവകാശ നിയമങ്ങൾ..?
മരിച്ചത് മനുഷ്യരാണ്.
കരിഞ്ഞുണങ്ങിയത് പിഞ്ചുടലുകളാണ്.
വേട്ട മൃഗങ്ങൾ കീരി പറിച്ചത്
പേറ്റുനോവറിഞ്ഞ
മാതൃത്വത്തെയാണ്
തീ തുപ്പുന്ന യന്ത്രത്തോക്കുകളാൽ
കരിച്ചു കളഞ്ഞത്
സമാധനത്തിൻ പ്രതീകാം
ഒലിവ് മരങ്ങളെയാണ്..
അടഞ്ഞ മിഴികളൾ തുറക്കൂ,..
തളർന്ന മുഷ്ടികൾ ഉയർത്തു..
സമയമായി,..
സമയമായി,.
അകൽമഷ
No comments:
Post a Comment