നാം

യാ ഫുലാൻ,..

ഒരുനാൾ കിനാക്കൾക്കപ്പുറം

നാം വീടും കാണും.

അന്നെൻ വാൾ മുനയാൽ

ചിതറി തെറിച്ച 

ചുടു ചോരത്തുള്ളികളെല്ലാം

പനിനീർ പൂക്കളായി പുനർജനിക്കും.

ലോഹ കവചത്തിനുള്ളിൽ 

ചനലമറ്റു മൂടപ്പെട്ട 

എൻ്റെ ഉടലിലെ 

ആ തകർന്ന ഹൃദയം 

പിന്നെയും നിനക്കായി തുടിക്കും.

നമുക്കുമുന്നിൽ 

കുലമഹിമ പുലമ്പി 

മറപാകാൻ തുനിഞ്ഞ,

ഞാൻ ഛേദിച്ച ഉടലുകളെല്ലാം

കാലാത്തിൻ്റെ കോടതയിൽ

എനിക്കെതിരായ് സാക്ഷി പറയും

അന്നു ബന്ധങ്ങൾക്കും 

ബന്ധനങ്ങൾക്കുമപ്പുറം 

കാലത്തിൻ്റെ തുലാസിൽ

പ്രണയത്തിൻ്റെ തട്ട് താന്നിരിക്കും,

വർണ്ണങ്ങൾ പുനർജനിച്ചു

എൻ്റെ നയനങ്ങൾ 

പ്രണയ സീമകൾക്കിടയിൽ

നിന്നെ തിരയും..

സ്വർഗ്ഗീയ ആരാമത്തിൽ 

ഒരിക്കലും പിരിയാത്ത 

ഇരു അരയന്നങ്ങളായി 

കാലം മരിക്കുവോളം 

നാമുല്ലസിക്കും..

        അകൽമഷ