ഇനിയും




ഇനിയും പൂക്കാത്ത
ഇലിഞ്ഞി മരമേ,..
നിൻ്റെ തളിരിലകളെ 
ഏത് വേനലാണ് 
ഇത്രയും വെറിയോടെ
കാർന്നു തിന്നത്..
ഈ വസന്തകാലത്തിൽ 
ചിതൽ കൂനകളിൽ പോലും
വസന്തം ഭ്രാന്തമായി തളിക്കുമ്പോൾ
ആർക്കു വേണ്ടിയാണ് 
നീയിന്നും മൗനം വരിക്കുന്നത്..
അവസാനത്തെ ഋതുക്കളും
പടിയിറങ്ങാനായി..
ഇനി ഒരിക്കൽ കൂടി 
കാലം തെറ്റിയെങ്കിലും 
നീയൊന്നു തളിർത്തിരുന്നെങ്കിൽ..

     അകൽമഷ

No comments:

Post a Comment

ഈ ഭ്രാന്തനെ വെറുതെ വിടുക ..സ്വാർഥതയുടെ ലോകത്ത് സ്വപ്നങ്ങളിൽ കണ്ട മനുഷ്യനെ കണ്ടെത്തട്ടെ ഞാൻ..🌺🖤

നിൻ്റെ കഥ

ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ  വേരുകളെല്ലാം ഒരു ഇലഞ്ഞിമരമായി  പരിണമിക്കട്ടെ.. ഓർമ്മകൾ തളിർക്കുമ്പോൾ  അതങ്ങനെ ഭ്രാന്തമായി പൂക്കട്ടെ.. പരിമണം പടർത്തി  ചുറ്റില...