കുപ്പിവള

     *കുപ്പിവള*

ഒരു കഥ ഞാൻ പറയാം..

ചിതറിത്തെറിച്ച 

കുപ്പിവളകളാൽ കോറികുറിച്ച 

താന്ന കേളുവിൽ പിറന്ന 

നീലിപ്പെണ്ണിൻ  

കഥ ഞാൻ പറയാം..

നുണക്കുഴികൾ,

കരിമഷി കണ്ണുകൾ,

കൃഷ്ണ മത്സ്യം 

തോൽക്കുമാ 

നിറത്തിൽ പിറന്ന 

മനോഹരിയാം

പിഞ്ച് പെണ്ണിൻ

കഥ ഞാൻ പറയാം..

അകലെ അകലെ 

ചേരൻ കുന്നിൽ 

കേമൻ തമ്പ്രാൻ

ചതച്ചെറിഞ്ഞ 

കുപ്പി വളകൾ തൻ 

കഥ ഞാൻ പറയാം..

താന്ന ജാതിയിൽ

കേളു തൻ 

ചോരയിൽ തളിർത്ത 

വിടരും മുൻപേ

ചതഞ്ഞരഞ്ഞ

ഒരു നീല പുഷ്പ്പത്തിൻ കഥ ഞാൻ പറയാം...

അകലമാവിൽ 

നഗ്നയായി അവൾ

തൂങ്ങിയാടിയപ്പോൾ.

കണ്ടുനിന്ന കൂട്ടരും 

കേട്ടറിഞ്ഞ തമ്പ്രാനും പറഞ്ഞത്രേ..

പുലയൻ പെണ്ണിന് കരിവളകൾ 

അതും കുപ്പിവളകൾ 

പിന്നെങ്ങനെ മരിക്കാതിരിക്കും.

ഗന്ധർവ്വ ശാപം

കാമദേവന്റെ 

ശാപം..

ശാപത്താൽ 

ഗന്ധർവ്വൻ കൊന്നതാണത്രേ..

കൂട്ടരും തമ്പ്രാനും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു..

താഴെത്തറയിൽ ചിതറിത്തെറിച്ച കുപ്പിവളകൾ തൻ ചില്ലു കഷ്ണത്തിൽ.

കോർന്നുമ കിടപ്പുണ്ട്

ഒരു വെളുത്ത മാംസം.

നടന്നകലുന്ന തമ്പ്രാൻ്റെ

ചുമരിൽ 

തറച്ചു കിടപ്പുണ്ടൊരു 

ചില്ലു കഷണം..

കണ്ടതില്ലാരും 

ആരാഞ്ഞതില്ലാരും 

ചത്തത് പുലയൻ കുഞ്ഞാണത്രേ..

കൊന്നത് ഗന്ധർവ്വനാണത്രേ..

      അകൽമഷ

ബാല്യം

മറവിയിൽ മറഞ്ഞ ബാല്യകാലത്തിലേക്കൊന്ന് 

തിരികെയകലണം..

പൊടി പിടിച്ച 

ആ നാലുവരി പുസ്തകത്തിൽ

കോർന്നൊട്ടിയ

ഒരിക്കലും പിരിയാത്ത

ആ മധ്യ പേജൊന്ന് 

നിർവത്തി നോക്കണം.

സൂര്യകിരണങ്ങൾ ഏറ്റില്ലെങ്കിലും മയിൽപീലികൾ 

പെറ്റു പെരുകില്ലെന്ന് 

സഹപാഠികളോടൊന്ന്

ഉറക്കെ പറയണം..

ക്ലാസ് മുറിയിലെ 

ബെഞ്ചുകളിൽ 

പേരുകളൊന്ന്

ആഴത്തിൽ കുത്തിക്കുറിക്കണം. 

മുൻ ബെഞ്ചിലെ

പുസ്തക പുഴുവിനോട് 

പിറക്കാൻ പോകുന്ന ഓർമ്മകളിൽ 

ആ പേരിൻ്റെ മൂല്യം വിലമതിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് 

പതുക്കെ പറയണം..

വരാന്തയ്ക്കരികിൽ നിന്ന് 

ആ ചോറ്റു പാത്രത്തിലേ

കഞ്ഞി

മതിവരുവോളും 

പിന്നെയും പിന്നെയും 

കുടിക്കണം..

കലപില കൂട്ടമണിയുടെ 

അകമ്പടിയോടെ 

പുറത്തേക്ക് കുദിക്കുന്ന 

ചെറു ബാല്യങ്ങളെ 

തടഞ്ഞു നിർത്തണം.

ഇനിയൊരിക്കലും

തിരികെ വരാൻ 

കഴിയില്ലെന്ന സത്യം 

അവരോട് പരസ്യമായി പറയണം.

ബാല്യമാണ് 

വസന്തമെന്ന് സഹപാഠികളെ 

ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർമിപ്പിക്കണം..

വർത്തമാനകാലത്തിലേക്ക് 

തിരികെ വരാതെ, 

ഭൂതകാലത്തിൽ 

ആ വരാന്ത തിണ്ണയിൽ 

ഒരിക്കലും ഉണരാതെ എനിക്കവിടം അസ്തമിക്കണം..

എന്തിനും 

ഏതിനും കാലമേ നീയൊന്ന് തിരിച്ചു കറങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ..

         അകൽമഷ