സ്വാർത്ഥ ലോകം

ഹേ,..

സ്വാർത്ഥ ലോകമേ,..

ഈ വർണ്ണങ്ങൾ 

മറഞ്ഞവൻ്റെ മൊഴികളൊന്നു

കേൾക്കൂ,..

എൻ്റെ വിലാപത്തിന് 

നിങ്ങളൊന്നു കൂട്ടിരിക്കൂ..

രക്ത കറകൾ

കെട്ടി കിടക്കുന്ന വഴിവക്കലൂടെ 

എന്ത് ലാഘവത്തോടെയാണ്

നിങ്ങൾ നടന്നകലുന്നത്..!! 

മുഴു പട്ടിണിയിൽ 

വരണ്ടൊട്ടിയ വയറുകൾക്കുമുന്നിൽ

എത്ര സ്വാർത്ഥമായിട്ടാണ് 

നിങ്ങൾ മറ പിടിച്ച്

നിലവറകൾ നിറയ്ക്കുന്നത്.

യുദ്ധ വെറിയിൽ കൊന്നു തള്ളിയ

പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് ചാരെയിരുന്നു

വിലപിക്കുന്ന 

പിഞ്ചുടലുകൾക്കു മുന്നിൽ 

നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് 

സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് 

താരാട്ട് പാടുന്നത്..

ഏ സ്വാർത്ഥ ലോകമേ,..

അന്ധത ബാധിച്ചത് 

എൻ്റെ മിഴികൾക്കല്ല 

നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലാണ്..

മൂകത പടർന്നു കയറിത്

എന്റെ കാതുകൾക്കല്ല.

നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളിലാണ്..

നിവരാത്തത് 

ബലഹീനമായ 

എൻ്റെ ഈ മുഷ്ടികളല്ല

നിങ്ങളുടെ നട്ടെല്ലുകളാണ്..

       അകൽമഷ